Początki polskiej piłki nożnej
Historia polskiej piłki nożnej rozpoczęła się oczywiście w zaborze austriackim, który był najmniej rygorystyczny, ze względu na to, że Austria miała własne wewnętrzne problemy i nie zwracała takiej uwagi na Galicję. Tutaj właśnie pojawiły się pierwsze polskie kluby - Pogoń i Czarni we Lwowie, a także Cracovia i Wisła w Krakowie. O ile Lwów nie znajduje się już w granicach państwa polskiego, Cracovia i Wisła wciąż grają i odnoszą mniejsze (w przypadku Cracovii) lub większe (dominująca w ostatnich latach pozycja Wisły w naszym kraju) sukcesy. Pierwsze rozgrywki o mistrzostwo Polski rozegrano już w 1921 roku, zaś mistrzem została drużyna Cracovii. Z kolei pierwsze rozgrywki ligowe z roku 1927 wygrała Wisła - Cracovia nie brała udziału w tych rozgrywkach, z powodu konfliktu działaczy, którzy nie chcieli zgodzić się na ligowy system rozgrywek. Najsłynniejszymi polskimi piłkarzami przed II Wojną Światową byli Józef Kałuża z Cracovii, Władysław Reyman z Wisły Kraków oraz Ernest Wilimowski z Ruchu Chorzów.